Wersja 4.1.3 z dnia 21.11.2015


Mała, ale bardzo ważna poprawka – poprawiono zapis ustawień programu dzięki czemu definitywnie nie powinno dochodzić do sytuacji wieszania się programu przy próbie ich zapisu np. przy zamykaniu programu. Sytuacja ta dotykała szczególne tych, którzy mają zainstalowany program antywirusowy. To samo dotyczy również zapisu szablonów w cam.


Wersja 4.1.2 z dnia 9.10.2015


Podstawowa zmiana to to, że program obsługuje nowy typ kontrolera - po LAN-ie. W zakładce ustawień komunikacji możemy wybrać posiadany typ kontrolera. Do wyboru mamy:
A - aktualnie będący w użyciu (USB)
B - następca aktualnej wersji USB
E - kontroler po LAN-ie

W ustawieniach pomiaru długości narzędzia dodano kilka nowych opcji:
„Szybki dojazd (mm)” - odcinek z jaką oś zjedzie do czujnika z prędkością G0

W ramce „Pomiar dwufazowy” jak nazwa wskazuje możemy ustawić pomiar długości który będzie składał się z dwóch faz. Pierwsza faza to cykl który jest obecnie czyli zjazd do czujnika z „prędkością najazdu” różnica tutaj jest taka, że najazd w tym trybie jest miękki czyli czujnik nie może być elementem sztywnym nie poddającym się naporowi narzędzia. Następna faza to wycofanie narzędzia o „wysokość odjazdu” następnie ponowny dojazd z własną „prędkością najazdu” - wtedy dopiero jest ustalana długość narzędzia.

Dodano alarm dla bazowania na indeks. Działa to w ten sposób, że jeśli w czasie bazowania na indeks oś obróci się więcej niż 0,9*N gdzie N to liczba impulsów na obrót osi wpisana w ustawieniach, to proces bazowania zostanie przerwany przez E_STOP z odpowiednim komunikatem. Na dziś opcję tą obsługuje tylko FirmWare kontrolera typu „E”

W cam zwiększono precyzję wpisywanych cyfr do trzech miejsc po przecinku.

 


Wersja 4.1.1 z dnia 15.09.2015


W Cam dokonano bardzo istotnej zmiany przy obliczaniu offsetu. Do tej pory offset obliczany był tylko na podstawie średnicy narzędzia. Teraz wpływ ma także rodzaj narzędzia (kształt) oraz jego docelowe zagłębienie w materiale. Offset obliczany jest tak, aby krawędź narzędzia przy danym zagłębieniu była styczna do obrabianego konturu.


W magazynku narzędzi dla frezu typu „V” możemy podać rozmiar stopki, który także uwzględniany jest przy obliczaniu wartości offsetu.

W obróbce „pocket” parametr „nakładanie %” odnosi się do rozmiaru śladu jakie robi narzędzie na powierzchni materiału a nie samego rozmiaru narzędzia. Dodano możliwość wpisania wartości bezpośredniej dla tego parametru – jeśli w to pole wpiszemy wartość ujemną np. -0,5 zostanie to przeliczone na wartość procentową (przy danym narzędziu i zagłębieniu) i odległości między wierszami będą 0,5mm.

Przywrócono starą kolejność przy wejściu w pauzę – najpierw jest unoszona oś „Z” a dopiero później wyłączane wrzeciono.


Wersja 4.1.0 z dnia 13.08.2015


Rozbudowano i zmieniono obsługę makr. Dodano edytor makr, a także możliwość ręcznego
uruchamiania makr z argumentami (okienko MDI). Edytor oraz okienko MDI znajdziemy w menu „Ustawienia”. W samym sposobie programowania makr zmieniono praktycznie wszystko, ale kompatybilność wstecz na poziomie komend jest zachowana – choć ze starych nie opisanych w dokumentacji komend nie należy już korzystać. Zmienia się natomiast sposób programowania makra M6 – podstawowa różnica jest taka, że teraz jest to jeden plik a nie kilka jak wcześniej.
W katalogu Macros/Elcosimo/ można znaleźć szereg przykładów do analizy i wykorzystania w praktyce (np. na początek w okienko MDI można wpisać G0 X0 Y0 +enter). W katalogu Macros/Examples/ jest przykład dla makra M6.

W dziale download znajduje się aktualna dokumentacja dotycząca makr !


Wersja 4.0.0 z dnia 16.07.2015


Dodano PLC (menu Ustawienia).  Co nam to daje:
- Możliwość dowolnego wykorzystania I/O np. do dowolnego wejścia można przypisać dowolną funkcję.
- Obsługą impulsatorów (enkoder mechaniczny 24 imp/obr) do zmiany %F %S czy poruszania osiami.
- Obsługa prostego modułu zdalnych wejść z głównym przeznaczeniem na JOG, przyciski sterujące itp.
- oraz wiele innych możliwości.

Jest to spora zmiana, dlatego wcześniej trzeba przynajmniej przeczytać rozdział „Okno PLC” w dokumencie opisującym temat PLC, gdyż bez jego skonfigurowania nie uruchomimy maszyny.
Generalnie na początek lepiej zainstalować program w osobnej lokalizacji, skonfigurować PLC, przetestować, jeśli wszystko będzie dobrze używać do pracy.
W oknie konfiguracji kontrolera zniknęło wiele opcji, wszystkie te funkcje można zrealizować w PLC.
 
W oknie STL dodano możliwość obracania obiektu, lustra, wyboru aktywnych powierzchni. Zmieniono też nieco interfejs.
W CAM „na wierzchu” dodano przycisk „Buduj”. Mamy też możliwość zmiany proporcji na ekranie między górnym oknem, a dolnym.
W ustawieniach g-kodu możemy ustawić przekoszenie programu w danej osi. Przekoszeniu ulega tylko program – nie cała kinetyka maszyny !
W wybieraczce plików dodano filtr *.* (wszystkie pliki).

UWAGA ! Do działania program potrzebuje FirmWare >=3.0.0



Wersja 3.0.2 z dnia 23.04.2015


Zmiany w piko3D:
Dodano możliwość ustawienia parametru "S". Jeśli pole "S" zwiera wartość zero to parametr nie będzie dodawany. W g-kodzie mamy listę użytych narzędzi. W g-kodzie poprawiono także sekwencję zmiany narzędzia.

Zmiany w cam:
Poprawiono poważny błąd interfejsu, który objawiał się np komunikatami o pogwałceniu dostępu do pamięci.
W zakładce "Geometria" dodano funkcję "Przytnij pętle w połowie" Umożliwia to skrócenie tych konturów, które robią dwa okrążenia po tej samej trasie np czcionki "jednoliniowe". Należy tylko właściwie ustawić punkt wejścia w taki kontur (jeśli nie jest) , przyciąć i czcionki są naprawdę jednoliniowe.
Do funkcji "Znajdź duplikaty" dodano okienko do wpisania tolerancji.

Dokonano szeregu drobnych poprawek.



Wersja 3.0.1 z dnia 07.04.2015


W ustawieniach zakładka „I/O” dla wyjścia nr1 dodano opcję „Nie blokuj G0 przy rozruchu”. Umożliwia to rozpędzenie wrzeciona już w czasie dojazdu do punktu pracy.  W związku z tym zmieniono też moment załączenia wrzeciona – zaraz po naciśnięciu „START” a nie dopiero po dojeździe na miejsce obróbki jak było do tej pory. Aby ta funkcja działała musi być zainstalowane firmware >=2.1.0 .

Na ekranie głównym w zakładce „Widok/perspektywa” dodano ptaszek „SHIFT”, który zmienia dostępne perspektywy. Dodano perspektywy związane z osią „A”.

Oś „A” ma jak pozostałe osie własne współrzędne materiałowe – do tej pory były one zawsze takie same jak współrzędne maszynowe.

Zmiany w cam.
Dodano rampę „ZIG ZAG”, którą można stosować również dla prac typu pocket. Rampa może mieć od jednego do trzech cyklów zagłębiania.

Aby ułatwić diagnostykę geometrii w sytuacjach gdy z jakiegoś powodu nie powstaje oczekiwana ścieżka lub jest ona inna od spodziewanej - dodano funkcję „Napraw łuki” oraz „Podświetl duplikaty”. Pierwsza przelicza środki łuków. Nieprecyzyjnie wyliczone środki są dosyć częstym powodem nie powstawania offsetów i pochodnych.
Natomiast druga podświetla kontury, które są zdublowane czyli drugi lub kolejny taki sam kontur w tym samym miejscu - na ekranie wszystkie widoczne jako jeden kontur. Błąd nałożenia zależnie od rodzaju pracy powoduje, że albo offset nie powstaje z tej strony co trzeba, lub nie powstaje wcale, albo ścieżka jest wykonywana dwukrotnie. Podświetlone kontury możemy skasować. Obie funkcje sprawdzają tylko aktualnie podświetlone elementy geometrii.
Funkcje znajdują się w menu pod drugim przyciskiem w zakładce „Geometria”

Poprawiono kilka zauważonych błędów. Między innymi szarpanie pojawiające się niekiedy przy łukach, a także obliczanie dopuszczalnej prędkości w danym momencie.


Wersja 3.0.0 BETA z dnia 11.02.2015


Uwaga: Program w tej wersji działa wyłącznie z firmware w wersji >=2.0.8 !

Uwaga: Jako, że program ma nieco inną strukturę folderów oraz jest w wersji BETA instaluje się domyślnie w katalogu c:\PikoCNC_3BETA 
Pliki config starszych wersji są kompatybilne z plikami obecnymi na poziomie ustawień maszyny, magazynku narzędzi. Ustawienia interfejsu trzeba ponownie skonfigurować. Plik ustawień znajduje się w katalogu ProfilDef.

Zmiany:
Podzielono program na części. Teraz interfejs jest osobnym modułem dzięki czemu będzie można tworzyć wersje ekranu pod konkretne zastosowania.

Zmiany na głównym ekranie
Dodano menu na górnej belce. Większość pozycji nie wymaga komentarza. Natomiast pozycja „Otwórz ostatnią pracę” wymaga kilku słów. Plik ostatniej pracy (DefJob) jest tworzony w momencie naciśnięcia przycisku „Start” a więc w momencie rozpoczęcia pracy. Jeśli w trakcie pracy naciśniemy „Stop” to zapisana zostanie także informacja gdzie zakończyło się wykonywanie programu. Tak więc wybierając tą pozycję z menu mamy kompletny stan ustawień oraz pozycję (numer linii)  kontynuacji pracy – zostaje tylko nacisnąć „Start”. 

W zakładce „Materiał” obok okienka wymiaru w osi Z dodano guzik zerowania pozycji materiału na jego grubość. Jeśli materiał leży bezpośrednio na stole i znana jest jego grubość (np. jakaś standardowa płyta meblowa) nie musimy go mierzyć - wystarczy wpisać grubość (Z), nacisnąć  przycisk i mamy złapany poziom materiału.

Licznik czasu zatrzymuje się gdy naciśniemy Pauzę

Zmiany w oknie konfiguracji kontrolera:

Zmiany w CAM
W g-kodzie generowana jest lista użytych w nim narzędzi.
 
W ustawieniach osi:
Dodano możliwość zmiany kanału STEP/DIR osi. Zmianie automatycznie ulegają także wszystkie krańcówki osi, HOME etc.

Dodano możliwość bazowania na sygnał INDEX enkodera. Wejściem dla sygnału jest LIM_R każdej osi. Wejście jest typu NO.

Dodano możliwość zdefiniowania własnej pozycji czujnika długości narzędzia, a także wysokości na jaką ma odjechać narzędzie po pomiarze.

Dodano możliwość zdefiniowania dowolnych wejść kontrolera jako E-STOP:
„Wejście”: podajemy numer wejścia na listwie. Wejście numer zero jest pierwsze od lewej (I3), numer jeden następne itd.  „Komunikat”: Napis informacyjny jaki pojawi się na ekranie w momencie zdarzenia. Naciskając klawisz spacji możemy skasować wyświetlanie komunikatu. „TYP” rodzaj styku.
„Wyzwalanie” Określa w jaki sposób wejście ma reagować na zdarzenie np. w trybie „STAN” jeśli mamy wejście jako NO to po zamknięciu obwodu wystąpi ESTOP. Kiedy naciśniemy reset a wejście nadal jest zwarte ponownie wystąpi ESTOP. Natomiast w trybie „ZBOCZE” w powyższej sytuacji po naciśnięciu reset nie wystąpi ESTOP, dopiero gdy ustanie przyczyna (styk zostanie rozwarty) a następnie ponownie zamknięty wywoła to ESTOP. Umożliwia to wykorzystanie ESTOP jako awaryjnej krańcówki osi – dzięki temu, że reaguje tylko na zbocze możliwy jest zjazd z niej po resecie. Wejście standardowo oznaczone jako E_STOP zawsze pełni swoją rolę.

Przepisano na nowo sposób wymiany narzędzia dla cyklu ręcznego jak i automatycznego. Dla cyklu ręcznego dodano możliwość zdefiniowania własnego punktu wymiany narzędzia. Dodano też możliwość pracy z narzędziami w oprawce. Wtedy, jak w przypadku całkowicie automatycznej wymiany narzędzie jest mierzone tylko wówczas gdy w magazynku figuruje jako „nie zmierzone”.

Dla cyklu automatycznego dodano w magazynku rubrykę „Slot” gdzie można wpisać jaką pozycję zajmuje narzędzie w magazynku. Można też ręcznie wpisać długość narzędzia.
Wymiana zarówno ręczna jak i automatyczna jest dużo bardziej „inteligentna” niż do tej pory. Nie ma niepotrzebnych przejazdów. W przypadku ręcznej wymiany nie ma wymogu aby aktualne narzędzie było zmierzone – należy tylko ten fakt zaznaczyć to w magazynku.

Z poziomu makr dostępne są nowe funkcje:
function GetToolSlot(num:cardinal):integer;
Funkcja zwraca slot narzędzia o podanym numerze. Zwrócenie wartości -1 sygnalizuje, że narzędzia nie ma w żadnym slocie.

function RefNeed():boolean;
Pierwsze wywołanie po naciśnięciu przycisku RESET zwraca wartość TRUE kolejne FALSE

procedure UserError(info:string);
Zatrzymuje wykonywanie makra  i wyświetla komunikat na ekranie.

function Input(num:word):boolean;
Odczyt wejścia o podanym numerze. Funkcja istniała już wcześniej ale umożliwiała tylko odczyt wejść I1-I4. Teraz można odczytać wszystkie sygnały na listwie. Numeracja wejść jak w przypadku dodatkowych wejść ESTOP.

Możliwość tworzenia profili uruchamiania się programu.
Standardowo program uruchamia się bez możliwości wyboru profilu jednak możemy to zmienić.
W katalogu  InitFiles mamy plik „_Menu” którego nazwę musimy zmienić na „Menu”. Jeśli  teraz uruchomimy program będziemy mieli do wyboru cztery konfiguracje. Za pomocą edytora tekstowego możemy zmienić zawartość pliku menu i dopasować go do własnych potrzeb. Format pojedynczej linii danych jest następujący:

A;B;C;D
gdzie:
A – Nazwa interfejsu z katalogu PlugIn (bez rozszerzenia .dll) np. „ClasicInterface”
B – Katalog startowy. Jeśli  wpiszemy ”*” to domyślnym katalogiem jest ProfilDef. Katalog startowy zawiera pliki config oraz katalogi macros oraz camdata.
C – Suffix jaki dodawany będzie do nazwy plików config np. jeśli wpiszemy „_2” to plik config  profilu będzie się nazywał „config_2”.  Jeśli wpiszemy „*” to suffix nie będzie dodawany. Jeżeli w jednym katalogu startowym chcemy umieścić więcej niż jeden profil, to musimy użyć tego parametru.

D – Komentarz widoczny w oknie wyboru.
Wszystkie pozycje rozdzielone są znakiem średnika. Pozycje ABC nie mogą zawierać spacji !

Razem z programem są następujące interfejsy: (w folderze PlugIn)

ClasicInterface – klasyczny interfejs znany z wcześniejszych wersji.
ClasicInterface_M – Wersja interfejsu do pracy pracy z płytami meblowymi. Specyfika tego interfejsu jest taka, że materiał w osiach XY jest zawsze w tej samej pozycji. Natomiast „Z” materiału obliczane jest na podstawie wpisanej jego grubości. Pozycję XY materiału wpisujemy w ustawieniach interfejsu zakładka „Materiał”. Parametr „Prześwit Z” to odległość dolnej krawędzi materiału od stołu.
InterfaceCAM - „goły” cam.

Dopisano obsługę modułu „remote” czyli możliwość sterowania programem za pomocą zewnętrznych manipulatorów. Do programu dołączona jest przykładowa biblioteka „Remote” zrobiona jako aplikacja okienkowa. W prawym dolnym rogu ekranu graficznego mamy mały przycisk „R”, który otwiera okno interfejsu. Pliki źródłowe, które umożliwią pisanie sterowników własnych manipulatorów, paneli kontrolnych etc. wkrótce pojawią się na stronie.