Spis treści

Wprowadzone zmiany

 

Aktualizacja wersji 4.4.1 z dnia 25.03.2019

Kilka usprawnień w cam. O szczegółach można przeczytać w dokumencie <Tutaj>.

 

 

Wersja 4.4.0 z dnia 13.03.2019

 

Dokonano szeregu zmian w CAM o czym można przeczytać w osobnym dokumencie <Tutaj>
Uwaga! - Funkcje procesów 3D wymagają nowego (płatnego) klucza licencyjnego.
Klucz, który do tej pory był darmowy nazywa się teraz STANDARD, klucz wyższy EXTENDED. Więcej o kluczach  <Tutaj>.

 
Zmiany w programie głównym.
Narzędzie po wymianie jedzie bezpośrednio na nowe miejsce.
W ustawieniach dodano watchdog klawiatury czyli timer, który automatycznie wyłącza jog-a jeśli przez określony czas nie ma impulsów
z klawiatury. (Ustawienia osi/parametry wspólne)
Zlikwidowano okno "Ustaw" pod licznikami. Teraz aby ustawić pozycję danej osi klikamy w jej licznik.
W okienku jedź do.. dodano kalkulatory.

Rozbudowano wybór kroków dla impulsatora MPG. W ustawieniach (I/O / impulsator zadajnika)
Możemy wpisać cztery wartości. Z poziomu PLC wystarczy nadać wejściom nazwy WH_STEP_1 .. WH_STEP_3
Zapalenie bitu WH_STEP_1 oznacza, że zadajnik będzie pracował z krokiem wpisanym w pole 1. Jeśli nie jest zapalony żaden bit używana jest wartość z pola nr zero. Jeśli zapalone są więcej niż jeden to używany jest ten o najniższym numerze. Mnożnik trybu szybkiego nadal działa dla wybranego kroku.
Przykład deklaracji w plc:
#NAME_I 10 = WH_STEP_1
#NAME_I 11 = WH_STEP_2

 

 

Aktualizacja wersji 4.3.4 R4 z dnia 23.10.2018

 

Znaleziono błąd, który objawiał się tym, że jeśli oś wykonywała serię bardzo krótkich ruchów to mogły być one ignorowane nawet jeśli sumarycznie było to spory odcinek - w efekcie powstawało zjawisko wizualnie podobne do gubienia kroku.
 
Kilka kolejnych poprawek w CAM:
Nie stosował ustawień ściągnij do zera i scalaj przy pierwszym otwarciu pliku.
Jeśli przy zapisie pliku nie zmieniono nazwy w oknie wyboru pliku, to plik był zapisywany z rozszerzeniem jakim był plik źródłowy np .dxf

W folderze z programem znajduje się folder "For translators" gdzie znajdują się pliki i opis umożliwiające lokalizację programu.

 

 

Aktualizacja wersji 4.3.4 R2 z dnia 8.10.2018

 

Kilka poprawek w CAM:
Funkcja "rozbij blok" zawieszała program.
Poprawiono błąd "usuń naddatek" przy offsecie dla konturów otwartych (nie zawsze był z właściwej strony).
Funkcja "Rozciągnij" nie zmienia już strony konturów otwartych.
Poprawiono obliczanie ścieżki fazowania - naddatek jest precyzyjniej wyznaczany.

 

 

29.09.2018 

W sklepie dodano nowy produkt - moduł rozszerzenia liczby wejść/wyjść dla kontrolerów E / F. INFO

 

 

Wersja 4.3.4 z dnia 27.09.2018

 

Zmiany w programie głównym:
Nowy układ okna konfiguracji kontrolera.
W ustawieniach kontrolera dodano możliwość zapisania i odczytania kopii ustawień (zakładka backup).

Zmiany w CAM:
W operacjach pocket i offset można podawać ujemny naddatek.
Dla procesu offset i wejścia po rampie spiralnej dodano możliwość wyjścia po rampie. Zawsze jest to łuk o podanym rozmiarze.

 

 

14.08.2018

 

W dziale Download w tabeli "Dokumenty związane z HARDWARE" można pobrać plugin i jego dokumentację do popularnego zadajnika MPG XHC HB04.

 

Wersja 4.3.3 z dnia 05.06.2018

 

Zmiany w CAM:
Zmieniono sposób pracy z offsetami. Mamy teraz jeden przycisk "Offset" natomiast stronę wybieramy w parametrach procesu (Ścieżka/Offset). Dla konturów otwartych strona zewnętrzna to strona po której jest żółta strzałka kierunku.
Zmieniono sposób wyznaczania kierunku ścieżki - (Ścieżka/kierunek) mamy wybór współbieżny i przeciwbieżny (w relacji do kierunku obrotów wrzeciona). Bardzo to upraszcza wyznaczenie właściwego kierunku ścieżki i jednocześnie nie wpływa na stronę offsetu czy stronę fazowania konturów otwartych - jak było dotychczas.

Otwierając pliki cam zapisane wcześniejszymi wersjami programu dostaniemy komunikat, aby sprawdzić stronę offsetów i ich kierunek.   

Dodano rampy dla procesu fazowania.
Dodano kilka nowych strategii do procesu planowania.
Dodano wizualizację punktów wejścia frezu.

Zmiany ogólne:
Poprawiono błąd interpretacji R dla planu G18

 

 

Wersja 4.3.2 z dnia 16.05.2018

 

Kilka kosmetycznych zmian w CAM.

Sposób obsługi ekranu graficznego bardziej upodobniono do ekranu głównego:
PAN za pomocą przycisku kółka myszy. Miarką możemy przepychać ekran na boki (w widoku 2D). W widoku 3D klikając na ścieżkę z przytrzymanym klawiszem ALT  przenosimy w to miejsce środek obrotu widoku. Punkt ten jest też centrowany na ekranie. Na liście procesów ta operacja powoduje podświetlenie konkretnej ścieżki.

Dodano linie osi dla znacznika punktu referencyjnego. Dodano przyciąganie miarki do tych linii.
W edytorze węzłów dla przycisku konwersji odcinek<=>łuk dodano dodatkowa właściwość - jeśli zaznaczymy samodzielny punkt lub punkty to po kliknięciu w przycisk zostaną one zamienione w okręgi o promieniu lub średnicy jaką wpiszemy w okienku które się pojawi.

Na pasku bocznym w panelu "Punkt / REF" dodano przycisk "Dodaj punkt", który dodaje samodzielny punkt o współrzędnych takich jak wpisane w okienka obok.  

Poprawiono błąd nie zapisywania stanu obecności czujnika długości.

 

Uwaga !!  Zmieniono sposób wyznaczania parametru "Z przejazdowe" od teraz jest liczony względem zera materiału ! (a nie głębokości początkowej jak było zawsze).

 

 

Wersja 4.3.1 z dnia 12.05.2018

 

Zmiany w programie głównym:

Poprawiono obsługę osi A jako osi obrotowej. Promień osi wpisujemy w pole wymiaru „Z” materiału. Dla tego promienia obliczana jest prędkość obwodowa osi, a także na bazie tej wartości CAM generuje ścieżkę przeznaczoną na oś „A”. Aby włączyć obsługę osi jako obrotową należy w ustawieniach kontrolera zaznaczyć ptaszek „oś obrotowa” - dostępny tylko dla osi „A”.

W ustawieniach kontrolera można włączyć korekcję położenia dla osi SLAVE przy bazowaniu. W momencie bazowania oś SLAVE jest przesuwana o tą wartość, dzięki czemu nie trzeba bardzo precyzyjnie pozycjonować krańcówek HOME tej osi.

Aby powyższe funkcje działały należy zaktualizować FirmWare kontrolera do wersji 4.04 !

 

Dodano obsługę łuków w planach ZX oraz YZ czyli komendy G18,G19 i parametr K.

W opcjach bazowania dodano możliwość wyłączenia automatycznego pomiaru narzędzia po bazowaniu (ptaszek w polu „Pomiar długości narzędzia”).

Dodano kolejne osiem pozycji PARK.

W menu „Plik” dodano pozycję „Otwórz CAM (pusty)” dzięki czemu nie trzeba niczego wczytywać aby otworzyć CAM w celu narysowania czegoś od podstaw.

Zmieniono organizację dolnego paska – przycisk otwierający CAM jest przeniesiony do ostatniej zakładki. Natomiast przycisk magazynku narzędzi do zakładki „Materiał”.

 

Zmiany w CAM:

Przebudowano okno CAM – teraz, jest to całkowicie samodzielne okno. Wyświetlanie geometrii oparte jest o OpenGL. Jeśli karta graficzna komputera jest w miarę współczesna grafika będzie wygładzana (antyaliasing).

Poprawiono wygodę rysowania prostych kształtów. Wybieramy z przycisku (ikonka wskaźnika myszy) dany kształt, następnie  klikając LMB zaczynany rysować. Zatwierdzamy zawsze klikając RMB. Naciśnięcie klawisz Esc powoduje powrót do trybu selekcji. W opcjach rysunkowych mamy także tekst. Narysowana geometria ląduje zawsze w grupie o nazwie "DRAW".
W przypadku funkcji „Przesuń” przyciskiem LMB przesuwamy obiekt, a kółkiem myszy możemy go obracać. RMB zatwierdzamy.

W procesach zmieniono nomenklaturę dotyczącą głębokości obróbki, a także dodano z tym związany dodatkowy parametr. Dotychczasowy parametr „Materiał” nazywa się „Głębokość początkowa”. Dodano natomiast pole „Z dojazdowe” - jest to wysokość dojazdu do pierwszego elementu procesu i liczona jest zawsze względem Z=0 materiału. Parametr „Z przejazdowe” jest to „Z” przejazdu między kolejnymi etapami tego samego procesu – jest liczony względem wartości głębokości początkowej (czyli jak do tej pory).

Dodano nowy proces „Special” gdzie z poziomu CAM-a można do g-kodu wprowadzać dodatkowe komendy czy M-kody. Większość dostępnych tam opcji nie potrzebuje elementów geometrii z wyjątkiem opcji „Dojazd G0” - dzięki któremu można poprowadzić przejazd G0 dowolnymi ścieżkami. Najprościej taki przejazd narysować za pomocą narzędzia „łamana”. Przejazd będzie się odbywał na wysokości podanej w polu „G0 „Z” ”.

Dodano filtr generowanej ścieżki dla linii i łuków (opcje są tam gdzie nesting). W menu podręcznym jest opcja pozwalająca przywrócić domyślną wartość dla tych pól. Dla G1 "min. odchyłka" oznacza, że mniej wnoszące wektory będą scalane w jedną linię. Dla G2/3 parametry oznaczają, że łuki o długości mniejszej, lub o mniejszym wybrzuszeniu będą zamieniane w linie.

Na pasku przycisków mamy przyciski otwierający magazyn narzędzi (obok nesting on/of).

Parametry nestingu są od teraz zapisywane (w pliku cam).

Poprawiono sposób wyznaczania kolejności cięcia.

Nieco zmieniło się wykorzystanie klawiszy SHIFT i CTRL.
Trzymając CTRL:
1) Dodajemy lub zdejmujemy zaznaczenie
2) Miarka działa w rastrze 15*
3) Rysowanie linii w rastrze 45*

Trzymając SHIFT:
1) Zaznaczamy box-em wyznaczonym przez mysz.
2) Jeśli trzymamy także CTRL następuje dodawanie wyznaczonego obszaru do już zaznaczonych.
Podobne zasady obowiązują w edytorze węzłów.

Dodano edytor węzłów, który umożliwia bardziej szczegółową edycję geometrii. Generalny schemat pracy jest taki: zaznaczamy wybraną geometrię, klikamy ikonkę edytora węzłów, zmieniamy geometrię i klikamy „Zastosuj” lub „Porzuć zmiany”. Lub, jeśli z danej geometrii chcemy wyłuskać jakiś jej fragment zamiast „Zastosuj” klikamy „Wyeksportuj zaznaczone”.

Opis edytora węzłów:

Pojęciem, które dalej przewija się bardzo często, jest „łańcuch”. Łańcuch jest to zaznaczony punk początkowy (węzeł) i kolejne linie,łuki (już nie punkty!). Łańcuch w najprostszej postaci to linia lub łuk i jego punkt początkowy.
 
Opis paska ikonek edytora węzłów (od lewej) Nazwy funkcji można zobaczyć w podpowiedziach dla przycisków.

1) „Zastosuj” zamyka edytor, a wszystkie zmiany są przenoszone do okna głównego.

2) „Wyeksportuj zaznaczone” do okna głównego zostaną przeniesione tylko zaznaczone łańcuchy.

3) „Porzuć zmiany” Zamknięcie edytora bez żadnych zmian w geometrii.

4) „Zaznaczanie i miarka” W tym trybie elementy możemy tylko zaznaczać, natomiast nie możemy ich przesuwać myszką. W tym trybie działa też miarka. Miarkę możemy dodawać jako geometrie (patrz niżej).

5) „Zaznaczanie i przesuwanie węzłów” Myszką można przesuwać geometrię – ale nie działa miarka.

6) „Zaznacz łańcuch” Najpierw zaznaczamy pierwszą linię lub łuk oraz punkt początkowy, a następnie linie lub łuk który ma kończyć łańcuch. Następnie klikamy w przycisk i wszystkie elementy między początkiem a końcem zostaną podświetlone. Jeśli łańcuch jest zapętlony, a chcemy zaznaczyć całość to wystarczy podświetlić tylko punkt.

7) Cofnij Przywróć – edytor posiada wielopoziomowe undo/redo. Uwaga! Aby klawisze skrótów działały focus (ostatnie kliknięcie) musi być na ekranie graficznym.

8) j.w

9) „Dodaj punkt” Funkcja ma trzy tryby pracy:
    a) Zaznaczamy linie lub łuk a następnie klikamy w przycisk. Na środku elementu zostanie dodany punkt.
    b) Zaznaczamy element linia lub łuk oraz jakiś punkt – punkt ten zostanie dodany. W przypadku linii otrzymamy łamaną, a w przypadku łuku dostaniemy łuk przechodzący przez ten punkt.
    c) Jeśli wskażemy punk końcowy zostanie tam dodana linia z nowym punktem.

10) „Ustaw w rastrze 45*” Zaznaczamy linię i punkt początkowy (który będzie punktem obrotu), kliknięcie ustawi ją w rastrze 45*

11) „Linie równoległe” Zaznaczamy linie  (lub wiele linii) która będzie ustawiana. Linia ta musi mieć zaznaczony początek wokół którego będzie się obracać, oraz jedną linię bez podświetlonego węzła która będzie wzorcem. Jako wzorzec możemy zaznaczyć też łuk, wtedy linie będą miały kąt jak styczne.

12) „Linie prostopadłe” Zaznaczmy jak wyżej tylko linie zostaną ustawione prostopadle do wzorca. Jeśli zamiast linii z punktem podświetlimy tylko punkt i linie wzorcową to uzyskamy linie prostopadłą do wzorca łączącą ją z tym punktem. Jak wyżej wzorcem może być także łuk, wtedy kierunek linii będzie wskazywał środek łuku.

13) „Odległość punktu od prostej lub łuku” Zaznaczamy linię lub łuk oraz punkt. Po kliknięciu pojawi się okienko gdzie wpisujemy jaka ma być odległość punktu.

14)  „Połącz węzły” Zaznaczamy dwa węzły końcowe i klikamy, lub zaznaczamy dwa elementy typu łuk lub linia które się ze sobą stykają końcami ale nie są połączone.
Trzeci wariant to zaznaczamy dwa węzły które nie są końcowe, wtedy zostanie utworzona niezależna linia.

15) „Ustaw węzły w linii” Ta funkcja ma dwa tryby. Zaznaczamy samą linię oraz dowolną ilość nie należących do tej linii punktów – po kliknięciu punkty te ustawione zostaną w zaznaczonej linii. W tym trybie rzutowanie odbywa się w ten sposób, że punkt przesuwany jest do najbliższego punktu leżącego na linii. W drugim trybie wraz z punktami możemy zaznaczyć sąsiadujące z nimi linie, które wyznaczą kierunek rzutowania na linie.

16) „Dodaj punkt przecięć” Zaznaczamy dwa elementy typu łuk lub linia i w miejscu gdzie się przecinają w obu elementach zostanie dodany punkt. Jeśli elementy przecinają się w dwóch miejscach operację należy powtórzyć gdyż dodawany jest zawsze tylko jeden punkt.

17) „Linia styczna między dwoma łukami lub punktem i łukiem” Zaznaczamy albo dwa łuki, albo łuk i punkt. Zostaną dodane wszystkie możliwe styczne (samodzielne linie) jakie da się w tej sytuacji utworzyć.

18) „Konwersja łuk<>linia” Funkcja ma trzy sposoby działania:
    a) Wskazujemy linie lub łuk i klikamy na przycisk. Linia zostanie zmieniona w łuk i odwrotnie.
    b) Wskazujemy linie i punkt początkowy – zostanie utworzony okrąg o promieniu długości tego odcinka, a wskazany punkt będzie jego środkiem.
    c) Wskazujemy linie i oba punkty - zostanie utworzony okrąg o średnicy równej długości odcinka i środku w jego połowie.
    W przypadku "a" linia może być samodzielna lub być częścią łańcucha, w pozostałych przypadkach musi to być samodzielna linia.

19) „Wygięcie łuku” zmienia kierunek wygięcia zaznaczonego łuku na przeciwny.

20) „Konwersja linia prostokąt” Mamy dwie możliwości:
    a) Zaznaczamy linie bez jej punktów początkowych – otrzymamy prostokąt o przekątnej jak ta linia.
    b) Zaznaczamy linie i któryś jej punkt początkowy – otrzymamy prostokąt o przekątnej 2 razy dłuższej niż linia – a punkt będzie jego środkiem.

21) „Usuń” kasuje zaznaczone elementy.


Pasek boczny.

Ogólnie - przyciski różdżki obok każdego pola liczbowego służą do pobierania aktualnej wartości. Element z którego pobrano wartość podświetlony jest na czerwono.

„Odcinek długość”  Zaznaczamy łańcuch (który zaczyna się linią) W pole pisujemy nową długość linii i klikam „Zastosuj” Zostanie zmieniona długość pierwszej linii łańcucha a pozostałe elementy zostaną odpowiednio przesunięte. Jeśli zaznaczymy ptaszek „rel” to linia zostanie wydłużona o wpisaną wartość.

„Odcinek Kąt” Zaznaczamy łańcuch (który zaczyna się linią) wpisujemy nowy kąt i zatwierdzamy. Obrócony zostanie cały zaznaczony łańcuch.

„Narożniki” Wpisujemy rozmiar. Zaznaczamy węzły, które z obu stron mają linie i klikamy na przycisk rodzaju narożnika. Aby usunąć narożnik zaznaczmy linie lub łuk i klikamy przycisk „Usuń narożnik”. W praktyce przycisk ten jest zawsze użyteczny, gdy chcemy usunąć element pomiędzy liniami.

„Punkt/REF – pozycja XY” Pole umożliwia zmianę pozycji punktu lub punktów. Jeśli wraz z punktami zaznaczymy sąsiednie elementy to one także zostaną przesunięte. Pozycja podawana jest zawsze względem aktualnego położenia punktu odniesienia. Przyciskiem z czerwonym krzyżykiem możemy nadać REF nową pozycję (zaznaczamy jakiś węzeł lub wiele węzłów i klikamy), natomiast niebieskim wyzerować – REF będzie miało wtedy pozycję zera materiału. Szary krzyżyk przesuwa punkt REF o wartości wpisane w pola pozycji.


„Łuki” Umożliwia ustalenie dla łuku promienia/wypukłości. Przycisk „MIN” ustawia minimalny promień dla danego łuku – czyli uzyskamy pełne półkole. Przycisk „TAN” ustawia tak promień łuku aby łuk był styczny do sąsiedniego segmentu – o którego sąsiada chodzi zaznaczamy podświetlając któryś punkt końcowy łuku.

Dodatkowe funkcje klawiszy.

„G” wywołuje funkcję „Ustaw w rastrze 45*”.
„A” Dodaje do geometrii miarkę jako linię lub punkt.
„Alt” Klikając na element z przyciśniętym klawiszem ALT zaznaczmy najbliższy jego węzeł. Jest to niekiedy konieczne, gdyż węzły mogą się nakładać i trudno byłoby zaznaczyć ten właściwy.

Informacje dodatkowe.
Geometria wyświetlana jest w sposób aby wizualizować pewne sytuacje:
- Kreseczki na środku linii mówią że są one poziome lub pionowe.
- Kreseczka na środku linii łuku mówi, że jego końce są w pionie lub poziomie.
- Krzyżyk w punkcie środka łuku mówi, że ma on minimalny promień (pełne półkole).
- Węzły środkowe są okrągłe, a końcowe kwadratowe.

Przyciąganie do siatki jest zawsze gdy siatka jest widoczna i dynamicznie zmienia rozmiar zależnie od zoom-u. Na dolnym pasku jest informacja o aktualnym rastrze siatki.
Siatkę możemy wł/wył niezależnie dla okna głównego i edytora węzłów.

 

 

Wersja 4.2.8 z dnia 16.09.2017

 

Kilka drobnych ulepszeń:

Poprawiono obliczanie maksymalnej prędkości dla danego programu.

Plik g-kodu może być w formacie UTF-8, UTF-8bom,  ANSI - systemowa strona kodowania.

Komentarz po kodzie M0 (programowa pauza) jest wyświetlany na ekranie jako komunikat. Komentarz musi być w tej samej linii np. M0 ( Ala ma kota...

Dodano  obsługę kodu M1 – warunkowa pauza programowa. O tym, czy kod M1 zatrzyma program decyduje bit o nazwie M1_STOP  zdefiniowany w rejestrze MEM lub IN. Tak samo jak wyżej M1 wyświetla komentarz – ale tylko wtedy gdy zatrzyma pracę.

Dodano kod G120, który wyłącznie wyświetla jako komunikat występujący po nim komentarz.

W module STL poprawiono błąd, który niekiedy objawiał się pojawianiem artefaktów (wystających elementów o średnicy narzędzia)  na  generowanej ścieżce..

 

 

Wersja 4.2.7 z dnia 2.09.2017 (R2 5.09.2017)

 

CAM:

Dodano cykl gwintowania za pomocą specjalnie przeznaczonych do tego typu pracy frezów np. FILM1 FILM2. Parametr „Średnica wewnętrzna” to średnica surowego otworu pod dany gwint. „Wysokość zębów” to docelowe zagłębienie zębów frezu w materiale.

Jako, że gwintowanie ma własny proces znika wyjście środkiem w rampie spiralnej.


W cyklach offsetów dodano możliwość ustawienia naddatku do zebrania. Parametr „Krok” generalnie ustawia krok dochodzenia do konturu docelowego. Ma on jednak dwa tryby – jeśli krok jest dodatni priorytet ma szerokość ścieżki dochodzenia (ślad narzędzia nie wyjdzie poza wymiar naddatku), natomiast jeśli ujemny to priorytet ma zachowanie stałego kroku.


Zmieniono system kopiowania parametrów ścieżek na bardziej intuicyjny. Parametry możemy kopiować na jeden lub wiele procesów jednocześnie.

Dodano też zasadę, że jeśli klikniemy na przycisk nowego procesu, a na liście zaznaczony jest ten sam typ procesu to nowy proces odziedziczy po nim geometrię i parametry. Jeśli jest to inny proces to tylko geometrie.


W zakładce „Operacje” dodano narzędzie „Rozciągnij”. Działa to w ten sposób, że punkty leżące poza pozycją, którą wyznacza punkt referencyjny są przesuwane o zadany offset. Za pomocą pola wyboru (X++,X-- etc) decydujemy o którą stronę chodzi. np. ustawienia X-- spowoduje, że przesunięte zostaną punkty leżące w osi X przed punktem referencyjnym.

W przyciskach wyboru pozycji punktu referencyjnego dodano opcję wyboru końca aktualnie zaznaczonego wektora.


W ustawieniach kontrolera dodano opcję makra dla M30.


Poprawiono błędy dostrzeżone przez użytkowników i nie tylko.

 

 

Wersja 4.2.6 z dnia 5.08.2017

 

CAM:
Dodano obróbkę typu VCarve czyli rzeźbienie frezem V. Uwaga! - proces ten nie buduje się automatycznie jak wszystkie inne. Jest to spowodowane tym, że obliczanie ścieżki potrafi zająć trochę czasu, więc niekiedy byłoby to uciążliwe. Zawsze po wprowadzonych zmianach należy nacisnąć przycisk „Buduj”.
Metoda ta lubi „gładką” geometrię tzn bez mikro zakrętów i zmian kierunku. Dlatego często warto wcześniej geometrię potraktować narzędziami „Detekcja łuków” oraz „Uprość wektory”.
Do obróbki należy stosować frezy V lub kulowe. Frezy V mogą być ze stopką – ale takie najlepiej nadają się do czyszczenia pozostałych obszarów. Czyszczenie płaskich powierzchni wykonujemy za pomocą obróbki „pocket” gdzie jako narzędzie wybieramy frez V o takim samym kącie jak przy VCarve – ale ze stopką.   W pole „pocket/Nakładanie %” możemy wpisać wartość ujemną, która wyraża co ile mm ma być przejazd – zostanie ona przeliczona na % średnicy. Parametr „Krok obliczeń” jest to minimalna rozdzielczość wzdłuż linii ścieżki. Standardowo wynosi 0.3mm. Maksymalna rozdzielczość zależy od samej geometrii tzn z jak krótkich odcinków jest zbudowana.

Zmieniono podejście do zmiany kierunku ścieżki – już nie jest to wspólne pole z kierunkiem narzędzia. Dla zamkniętych pętli mamy osobne pole Ścieżka/Kierunek CW/CCW. Natomiast dla otwartych konturów na pasku „Geometrii” mamy przycisk „Zmień stronę” (klawisz G). Do tej pory strona offsetu (k. otwartych) zależała od kierunku geometrii oraz od tego co było ustawione w polu „kierunek CW/CCW”  co było dość uciążliwe. Teraz żaden z tych czynników nie wpływa na stronę offsetu czy fazy – a jedynie to, co ustawimy za pomocą „Zmień stronę”. Aktywną stronę konturu pokazuje kreseczka przy strzałce wskaźnika na ekranie graficznym.
Do zmiany kierunku obrotów wrzeciona stworzono pole „Rotacja”. Pole to będzie widoczne tylko wtedy, gdy w ustawieniach mamy włączoną obsługę narzędzia dwukierunkowego.

Mimo powyższych zmian starano się aby zachować kompatybilność na poziomie odczytu pliku z poprzednich wersji piko.

W zakładce geometrii (środkowy przycisk) dodano narzędzie „Podziel na części”. Działa to w ten sposób, że linią możemy przeciąć na dwie części kontur, grupę konturów, lub blok. Jeśli tniemy linią jako rezultat otrzymamy dwa bloki zawierające kontury z lewej i prawej strony linii tnącej. Jeśli jako tnącej użyjemy linii łamanej uzyskamy pocięte kontury bez podziału na stronę. Jako pierwsza musi być zaznaczona linia tnąca (na liście na niebiesko) a dalej elementu do cięcia (na liście na szaro). Nie należ ciąć „na raz” elementów które stykają się krawędziami.

Poprawiono funkcje z rodziny Unia/Wytnij z..Teraz działają także na blokach i konturach zagnieżdżonych.
Jako pierwszy musi być zaznaczony zamknięty pojedynczy kontur  (na liście na niebiesko) a dalej kontur, kontury lub blok.

Dokonano szeregu poprawek przy funkcjach generujących offset i pocket. Poprawiono też funkcje „Uprość wektory”, oraz „Przytnij końce konturów”.

Ekran główny:
W oknie PARK dodano możliwość wyboru kilku akcji:
„Jedź do pozycji”
„Ustaw pozycję według narzędzia” - ustawia pozycję park aktualną pozycją narzędzia.
„Ustaw pozycję według materiału” -   ustawia pozycję park aktualną pozycją materiału.
„Ustaw pozycję materiału” - ustawia materiał według wskazanej pozycji park.

Pozycje park na ekranie graficznym są wyświetlane z uwzględnieniem pozycji „Z”

Na ekranie głównym możemy włączyć (w ustawieniach interfejsu) panel powtórzeń dla kodu M99 czyli zapętlenia programu.
Panel pokazuje się pod listą G-kodu i umożliwia ustawienie ile razy program ma być powtórzony.  Liczba obok wskazuje aktualny stan licznika powtórzeń, który jest zerowany przy każdym rozpoczęciu obróbki. Liczbę powtórzeń można zmieniać także w trakcie programu. Jeżeli w pole wpiszemy wartość zero, to program będzie powtarzany w nieskończoność.

Usunięto poważny błąd jaki miał miejsce w magazynku narzędzi. Przy zmianie slotu na już wykorzystany wyskakiwał komunikat o błędzie.

W g-kodzie zerowe parametry I lub J dla G2 G3 nie muszą być już podawane.

 

 

Wersja 4.2.5 z dnia 2.06.2017

 

Poważny błąd z poprzedniej wersji: nieprawidłowo generowany był parametr „S” w g-kodzie (niekiedy nieobecny).

Małe poprawki (bardzo starych błędów) :

Poprawiono offsetowanie łuków o średnicy mniejszej niż średnica narzędzia.

Cam nie załączał chłodziwa dla cykli wiercenia a także dla offsetów z wejściem po rampie.

W Cam nie działał przycisk zmiany koloru ścieżki.

 

 

Wersja 4.2.4 z dnia 29.05.2017

 

Zmiany w CAM:
W procesie wiercenia dodano cykle G82 oraz G73. G82 od istniejącego już G81 różni się tym, że dla G82 można zdefiniować czas postoju na dnie otworu (parametr P). Należy zwrócić uwagę, że G82 wierci „na raz” czyli parametr „krok zagłębiania” w tym wypadku nie jest używany. Cykl G73 od cyklu G83   różni się tym, że po kolejnym kroku zagłębiania narzędzie nie wycofuje się do poziomu „R” ale tylko o mały kroczek w celu złamania wióra. Krok wycofania definiuje także parametr „P” - jeśli nie jest podany przyjmowana jest domyślnie wartość 1mm. W oknie parametrów wiercenia dla obu cykli możemy ustawić parametr „P”.

W procesie fazowania zwiększono maksymalny kąt nachylenia fazy. Dodano też opcję rozpoczęcia obróbki od dołu (Faza/Obróbka - Od góry/Od dołu).

Zmiany Ogólne:
Dodano opcję dwufazowego pomiaru wysokości materiału.

Dodano przycisk do pomiaru samej długości narzędzia. Przycisk robi się aktywny gdy wykonana jest jazda referencyjna. W przypadku stosowania ATC naciśnięcie przycisku ustawia aktualne narzędzie jako „nie zmierzone” a następnie wywołuje makro M6. W ustawieniach interfejsu możemy wyłączyć (ukryć) ten przycisk jeśli nie jest potrzebny.

Poprawiono błąd „gasnącego” przycisku pauzy.

Dodano tryb pracy programu dla noża tangensowego.  

Zrobiono kilka drobnych poprawek natury estetycznej.

 

25.02.2017 

W dziale Download w tabelce „Dokumenty związane z SOFTWARE” dodano dokument o skrótach klawiaturowych oraz o funkcjach myszy.

 

Wersja 4.2.3 z dnia 04.02.2017

 

Usunięto błąd jaki najczęściej występował  w Windows10 – po symulacji kliknięcie w CAM-ie na któreś okienko parametru z dolnej listy skutkowało komunikatem o błędzie „Invalid pointer...” i zakończeniem programu.

W opcjach zakończenia programu dodano możliwość wybrania dowolnej pozycji PARK.
Zmieniono sposób dojazdu do pozycji PARK - do tej pory był zawsze na pozycji górnego HOME. Teraz przejazd jest zgodny z ustawieniami w okienku „Dojazdy START/PAUZA/PARK”.

W CAM łuki w geometrii wyświetlane są na oliwkowo – ale tylko wtedy gdy element nie jest podświetlony.

Przy fazowaniu dodano nową metodę „Łuk wklęsły”. Dla fazy prostej (Linia) dodano obsługę frezu typu V. Fazę tym frezem można robić w jednym lub wielu przejściach. Parametr „offset Frezu V” przesuwa frez w linii fazy po to, aby jego koniec nie wypadał na krawędzi materiału. Kąt fazowania zawsze brany jest z okienka „kąt linii”.
Dodano fazowanie dwukierunkowe dla geometrii otwartej. Zoptymalizowano przejazdy przy fazowaniu.

W ustawieniach kontrolera można wybrać metodę wyświetlania symulacji. Mamy do wyboru trzy metody:
„Prosta” - powolna ale będzie działać na najbardziej leciwym komputerze.
„Open GL1.0” - aktualnie stosowana – pośrednia szybkość.
„Open GL1.5” - Najszybsza metoda, ale wymaga w miarę współczesnej karty graficznej (pamięć) gdyż cała grafika wyświetlana jest bezpośrednio z pamięci karty graficznej.

Zmieniono też sposób zarządzania pamięcią po symulacji – po zamknięciu okna zwalniane jest absolutnie wszystko.

 


Wersja 4.2.2 z dnia 21.12.2016


Kilka drobnych poprawek:
Poprawiono odczyt plików DXF. Problemy dotyczyły elipsy i polilinii.
G-kod akceptuje pełne okręgi G2 G3.
W CAM poprawiono sposób obliczania ilości przejść – nie powinno dochodzić do sytuacji dwukrotnego wykonania ostatniego przejazdu co niekiedy się zdarzało.
Poprawiono obsługę kamerki - obraz nie powinien migotać na starszych systemach.
Dokonano  poprawek kilku innych zgłoszonych (drobnych) błędów.


Wersja 4.2.1 z dnia 16.08.2016


Poprawiono błędne ustalanie offsetu narzędzia dla G41/G42
Dodano rozszerzenie „.tap” dla plików g kodu.


Wersja 4.2.0 z dnia 11.08.2016


Program w tej wersji do prawidłowej pracy wymaga FirmWare w wersji >= 4.0.1

W nowym FirmWare dodano następujące funkcje:
Regulacja procentowa prędkości posuwów w czasie rzeczywistym, a nie od „wektora do wektora”
Zakres regulacji posuwów od 0% do 600%
Regulacja procentowa przejazdów ustawczych (G0) w zakresie 10% - 100%
Obsługuje dyrektywę PLC  #NAME_I_N (wybór aktywnego stanu wejścia)
Dla płyty „E” obsługa dodatkowych 4 wejść i 4 wyjść na złączu EXPANSION.

Nie należy używać nowego FW ze starszymi wersjami programu !


Zmiany w CAM

Dodano fazowanie krawędzi. Do budowy ścieżki należy wybierać frezy typu kula (najlepiej) lub płaski.

W procesie wiercenia dodano opcję gwintowania głowicą TAPMATIC. W grupie „Narzędzie” mamy pole „Typ pracy” gdzie można wybrać wiercenie lub gwintowanie. Parametr „Szybki odjazd” w grupie „parametry gwintowania” oznacza długość wycofania (ruch G0) po osiągnięciu przez gwintownik dna otworu. W trybie gwintowania parametr „krok zagłębiania” jest ignorowany.
 
W ustawieniach CAM można włączyć obsługę narzędzia dwukierunkowego. CAM generuje kody M3 lub M4 zależnie jaki ustawiony jest kierunek narzędzia dla procesu (CW, CCW). Aby funkcja w całości działa dobrze PLC musi być uwzględniona obsługa kodu M4. W aktualnym domyślnym pliku PLC można wybrać odpowiedni tryb. 

W oknie Piko3D (STL) Można zapisywać szablony obróbek.

Zmiany ogólne:

W programie dodano możliwość zadawania korekcji we wszystkich osiach. Aktualną korekcję można odczytać w okienku monitora. Z poziomu MDI można zmieniać korekcję poleceniem G43
które ma kilka wariantów wywołania:
G43 Z-12.54 – ustawi korekcję dla osi „Z”
G43 T2 – ustawi korekcję dla narzędzia T2 z magazynku
G43 - ustawi korekcję dla aktualnego narzędzia z magazynku

Poleceniem G49 w MDI można wyzerować wszystkie korekcje.

Dodano nowe g-kody – szczegóły w dokumencie opisującym obsługiwane kody.
Poprawiono wykonywanie „prostych” programów g-kod, np. nie ma już wymogu aby program zaczynał się od dojazdu G0 XYZ na miejsce obróbki. Także występujące po sobie G0 X i G0 Y
nie są wykonywane jako jedno G0 XY. Dodano też kod blokujący całkowicie automatykę dojazdu (G115) który sprawia, że nie zostanie wykonany żaden inny ruch oprócz tego co g-kodzie. Dodano też tryb przyrostowy (G91) oraz możliwość zapętlenia programu (M99). W dołączonych przykładach są pliki „Demo_move_1.nc” oraz „Demo_move_2.nc” które ilustrują powyższe zmiany.

W magazynku narzędzi dla trybu automatycznej wymiany poprawiono zarządzanie slotami. Program dba o to, aby dwa narzędzia nie miały przypisanego tego samego slotu. Przed wykonaniem pracy program sprawdza, czy wykorzystane w g-kodzie narzędzia mają przypisane sloty. W ustawieniach w zakładce „g-kod” należy wpisać maksymalny numer slotu.

W ustawieniach dodano możliwość ustawienia dolnego limitu dla osi narzędziowej.
W zakładce „I/O”  okna ustawień dodano możliwość załączenia mechanizmu przypominającego o bazowaniu maszyny. Można wybrać jeden z czterech momentów przypominania.

Dodano obsługę kamery. Włączamy ją w ustawieniach zakładka „Maszyna 2/2” pole „System wizyjny”. Przycisk okna kamery pojawi się pod licznikami pozycji osi. Zaznaczone obszary po bokach okna umożliwiają poruszanie osiami XY za pomocą kółka myszki. Kwadracik na środku umożliwia zmianę rozmiaru okręgu (również za pomocą kółka myszki –  z SHIFT w trybie szybkim) . Komentarza wymagają pozycje z menu „Pomiary”. „Zero REF” jest to zerowanie punktu referencyjnego dla pomiarów. „Kalibracja offsetu” jest to ustalenie offsetu między narzędziem a kamerą. Kalibrację można zrobić w następujący sposób: (okno kamery zamknięte !)  narzędziem robimy ślad na materiale,  następnie, nie zmieniając pozycji XY narzędzia otwieramy okno kamery i teraz za jej pomocą celujemy (jedziemy XY) w wykonany ślad. Następnie z menu wybieramy „Kalibracja offsetu” i w tym momencie mamy ustalone przesunięcie między narzędziem a kamerą. Przesunięcie można także ręcznie wpisać w ustawieniach. Przy otwartym oknie kamery dla niektórych funkcji punktem odniesienia staje się kamera np. zerowanie osi, CTRL+X, CTRL+M.

W zakładkach monitora dodano zakładkę „INDEX” bardzo użyteczną w sytuacji gdy korzystamy z bazowania na indeks enkodera. Okienka pokazują odległość między punktem zjazdu z HOME a wystąpieniem sygnału INDEX enkodera. Odległość wyrażona jest w impulsach. Dzięki temu można precyzyjnie ustawić krańcówkę HOME tak aby sygnał INDEX występował gdzieś w połowie obrotu śruby po HOME - jest to optymalna sytuacja, gdyż położenie INDEX zbyt blisko HOME grozi z jednej strony przekłamaniem, z drugiej alarmem o braku sygnału INDEX.

W PLC dodano dyrektywę  #NAME_I_N. Od dyrektywy #NAME_I różni się tym, że wejście ma zanegowany stan aktywny już na poziomie odczytu wejścia – co jest widoczne również w kontrolkach.

Interfejs „dotykowy”

W komplecie z programem jest interfejs dotykowy. Aby go wypróbować należy w folderze InitFiles zmienić nazwę pliku „_menu.txt” na „menu.txt” Następnie przy uruchamianiu programu wybrać z listy „PikoCNC dotykowy”. Jeżeli chcemy aby był on jedynym wyborem to z listy w pliku menu.txt usuwamy wpisy, które dotyczą wszystkich innych interfejsów.

Obsługa interfejsu wydaje się w miarę intuicyjna, ale kilka słów wyjaśnienia. W interfejsie elementami aktywnymi są także liczniki oraz panele pokazujące wartość np. „F,S” czyli należy kliknąć na nie aby pokazał się odpowiedni zestaw przycisków. Zasadniczo funkcje z dolnego paska można wywoływać bezpośrednio klawiszami Fx.. Funkcje z górnych pasków odpowiednio Fx+CTRL lub Fx+SHIFT (licząc od F1). Naciskając klawisze numeryczne na głównej klawiaturze zmieniamy zestawy przycisków np. klawisz „1” odpowiada kliknięciu w licznik. Klawisz „Home” przenosi na najwyższy poziom przycisków – i może to być jeden z dwóch pasków „Program” lub „Maszyna” - zależnie co wcześniej wybraliśmy bocznymi przyciskami o takich samych nazwach ,lub klawiszami „0” i „9”. Klawisz „End” przenosi do paska ustawień.
Specjalne działanie ma przycisk „SET” znajdujący się nad licznikami. Kiedy go klikniemy i zapali się na nim zielona kontrolka możemy następnie kliknąć w któryś licznik i zmienić jego wartość, lub kliknąć w którąś pozycję PARK i w ten sposób przypisać ją materiałowi. Interfejs dotykowy obsługuje większą ilość transformacji g-kodu. Można obracać program o zadany kąt nie tylko wokół osi Z ale także X oraz Y.


Wersja 4.1.4 z dnia 27.1.2016


Zmiany w CAM

Zmieniono system zmiany geometrii dla danego procesu.
Po rozwinięciu procesu mamy dodatkowy folder zawierający elementy geometrii wykorzystywanej przez ten proces. Z folderu możemy łatwo usuwać elementy (DEL) lub dodawać za pomocą metody kopiuj-wklej (na liście geometrii robimy „kopiuj” a na liście elementów „wklej”). Możemy także metodą „chwyć i przeciągnij” przeciągać elementy z geometrii. W menu podręcznym mamy pozycję „Zaznacz na liście geometrii” czyli element podświetlony na liście elementów zostanie podświetlony w zasadniczej liście geometrii. Należy wiedzieć, że elementy na liście „Elementy geometrii” to tylko linki do elementów w geometrii i np. skasowanie elementu nie niszczy elementu zasadniczego.

Rampy „po skosie” wykonywane są z prędkością zagłębiania („Z”)  a nie jak było do tej pory z prędkością zasadniczego ruchu „XY”.

Zmieniono działanie funkcji „Zablokuj grupę” do tej pory przeznaczeniem funkcji było to, aby wszystkie elementy w grupie „trzymały się razem” (można było zaznaczyć tylko całą grupę) – jednak tę rolę później przejęły bloki („Utwórz blok”). Dlatego zmieniono działanie tej funkcji, zablokowanej grupy nie można: skasować, wyciąć (cut), przesunąć ręcznie za pomocą myszki, wykonać żadnej operacji z panelu „Transformacje geometrii” (skalowanie, obracanie etc.). 
 
Zmiany w PLC

Można uruchamiać makra z poziomu PLC. Najpierw za pomocą dyrektywy nadajmy danej pozycji nazwę makra wraz z argumentami (numer pozycji musi być w zakresie 0-4 czyli możemy maksymalnie pięć makr przypisać):

#MACRO_NAME 0 = G0 X0 Y0
#MACRO_NAME 1 = G53 X0 Y0

Następnie bitowi w rejestrze IN lub MEMO nadajemy nazwę:

#NAME_I 8 = C_MACRO_0
#NAME_M 14 = C_MACRO_1

Teraz np. zapalenie bitu nr 8 w rejestrze IN spowoduje uruchomienie makra „G0 X0 Y0”.

Zmieniono (a raczej dodano) sposób sterowania bitami w PLC za pomocą klawiatury. Możemy do tego użyć dowolnego klawisza (który przez program nie jest wykorzystywany do innych celów), a nie jak do tej pory wyłącznie klawiatury numerycznej. Przy okazji „uwolniono” klawiaturę numeryczną do ogólnych celów. Aby bit rejestrze MEMO sterować za pomocą klawiatury należ nadać mu nazwę:

C_KEY_S## - klawisz o kodzie ##
C_KEY_SS## - klawisz o kodzie ## razem z SHIFT
C_KEY_SC## - klawisz o kodzie ## razem z CTRL

np.:
#NAME_M 12 = C_KEY_SC72 // "H" + CTRL
#NAME_M 13 = C_KEY_SS50 // "2"  + SHIFT

Aby uzyskać kod klawisza w menu podręcznym mamy pozycję „Pobierz do schowka kod klawisza”
Kiedy okienko się otworzy naciskamy dany klawisz, zamykamy okno a następnie CTLR+v wklejamy kod klawisza.